Σύρριζα στις Λαϊκές Συνελεύσεις

Εδώ κ καιρό με ενοχλεί αφάνταστα η χρήση του όρου "Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση" από τον Σύριζα. Μάλλον γιατί έχω της Λαϊκές Συνελεύσεις στο μυαλό μου κάπως σαν κ αυτές του καλοκαιρινού Συντάγματος, κ των παιδιών τους, που κατάφεραν να επιβιώσουν στις γειτονιές μας μέχρι κ σήμερα.

Σε αυτές τις συνελεύσεις γίνονται ζυμώσεις ανθρώπων διαφορετικών τάξεων κ πεποιθήσεων, κ αυτό έχει μια γοητεία, μια δυσκολία, κ μία χρησιμότητα.

Λαϊκή Συνέλευση ενός κόμματος ποια ακριβώς κοινωνική χρησιμότητα έχει; Κ μάλιστα, προεκλογικά;

Είμαι καχύποπτη με τους πολιτικούς, ακόμα κ με αυτούς που ψηφίζω. Γι' αυτό κ αμφιβάλλω για το αν ο Σύριζα, πήρε το μήνυμα για την ανάγκη της κοινωνίας για άμεση επαφή με τους πολιτικούς του αντιπροσώπους κ έχει σκοπό να το χρησιμοποιήσει με τρόπο γόνιμο.
Μου μοιάζει λίγο πιο κοντά στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα απλώς να προσπαθεί να καπηλευτεί αυτόν τον ωραία αυτο-οργανωμένα στημένο θεσμό, προκειμένου να κερδίσει μερικές ψήφους.

Χθες λοιπόν πήρα την μεγάλη απόφαση κ πήγα σε μία τέτοια συνέλευση ευχόμενη αφενός να μην κάψω κ τα τελευταία εγκεφαλικά κύτταρα που μου έχουν απομείνει κ αφετέρου να βγάλω μερικά συμπεράσματα.

Έφτασα στα εντελώς άγνωστα για μένα Πετράλωνα εμφανώς καθυστερημένη αλλά όταν επιτέλους βρήκα την σωστή πλατεία, διαπίστωσα ότι μάλλον είχαν προβλέψει την αργοπορία μου κ με περίμεναν.

Το κλίμα ήταν τέλειο, κατάσταση πανηγυριού. Ούτε εξέδρες όπως φοβόμουν, ούτε μπατσαρία, όυτε τίποτα.
Μόνο μια παιδική χαρά γεμάτη πολύχρωμα μπλουζάκια παιδιών σκαρφαλωμένα σε τσουλήθρες κ κούνιες, ένας πάγκος μπροστά από τα σκαλιά της εκκλησίας γεμάτος με “συντροφικά” βιβλία, κόσμος πολύς, παιδιά, σκυλιά κ μια κακής ποιότητος “ηχητική” να παίζει όλα εκείνα τα τραγούδια που άκουγα στο γυμνάσιο. Ξέρετε, “Παπακωνσταντίνου”, “People have the powe”r κλπ. Με έπιασε μια νοσταλγία ομολογώ.

Εμένα γενικά μου αρέσουν αυτά τα πανηγυριώτικα, ακόμα κ όταν είναι κομμάτι ενός πιο σοβαρού θέματος, όπως η πολιτική....

Νομίζω είναι κομμάτι μιας κουλτούρας που ενώ την έχουμε μέσα μας παλεύουμε εντελώς βλακωδώς να την αποτινάξουμε μην τυχόν κ δεν μας πούνε δυτικούς κ Ευρωπαίους. Πφφφφ....Λες κ δεν έχουμε πιο σημαντικά πράγματα για τα οποία χρειάζεται να παλέψουμε!

Έκατσα λοιπόν κ εγώ σαν το χαζό σε ένα σκαλάκι κ εξαφανίστηκα μέσα στο χαμογελαστό πλήθος. Έβγαζα τις φωτογραφίες μου, έκανα πλάκα σε έναν πιτσιρικά που γλυκοκοίταζε το κράνος μου, χαμογελούσα συχνά κ σκεφτόμουν ότι έκανα καλά που έφυγα από το σπίτι μου κ έκανα τόσα χιλίομετρα με ένα μηχανάκι 50αρι για να βρεθώ σε αυτή την πλατεία.

Περίπου 10' αργότερα, ήρθε κ ο Αλέξης που κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Δεν σας κρύβω ότι με έπιασε ναυτία. Όλοι αυτοί οι ήρεμοι άνθρωποι που είχα γύρω μου, άρχισαν να φωνάζουν, να τσιρίζουν, να χειροκροτούν, να αλαλάζουν λες και ξαφνικά ξέχασαν ότι είναι σε μία -έστω θεωρητικά- λαϊκή συνέλευση της γειτονιάς τους κ πίστεψαν ότι βρίσκονται σε συναυλία του Ρουβά!!!

Ο πιτσιρίκος που καλοκοίταζε το κράνος μου άρχισε να φωνάζει μαζί με άλλους συνομηλίκους του: ““Αλέξη-Αλέξη”!! 10 χρονών σκατό!!

Σκέφτηκα ότι όπως οι προηγούμενες γενιές ανέθρεψαν Φιλοβασιλικούς, Βενιζελικούς, Παπανδρεϊκούς κλπ κλπ, πάμε κ εμείς να κάνουμε το ίδιο λάθος κ να βαφτίσουμε μια γενιά “Τσιπραϊκή”.

Σκέφτηκα κ τον Κ.Π.Καβάφη με το προ αιώνος -κ βάλε-  γραμμένο "Περιμένοντας τους Βαρβάρους": 

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία κ' η σύγχυσις. 

(Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).

Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,

κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.

Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,

και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης 

 Σηκώθηκα να φύγω πριν καν ξεκινήσει η “συνέλευση”, ψιθυρίζοντας στον εαυτό μου ότι οι Έλληνες δεν θα αλλάξουμε ποτέ.

Δεν ξέρω για την ακρίβεια αν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο ο μεσσιανισμός και οι προσωπολαγνεία, αλλά σίγουρα κατέχουμε τα πρωτεία στης ιστορίας και μάλλον είναι μια πρωτιά που δεν θέλουμε να χάσουμε έτσι εύκολα.

Τελικά δεν έφυγα. Είχα πάει εκεί όχι για να ανακαλύψω, ως άλλη πυρίτιδα, την στραβοκεφαλιά των Ελλήνων, αλλά για να ανιχνεύσω τους πολιτικούς σκοπούς του Σύριζα σχετικά με τις συνελεύσεις.
Πλησίασα τη “συνέλευση” κ τελικά με άφησαν κ έκατσα πρώτο τραπέζι πάτωμα μαζί με τα παιδάκια, μάλλον λόγω ύψους.

Άνοιξε την συνέλευση ο κ.Τσίπρας χαιρετώντας τα “συντρόφια” του,μετά πήρε τον λόγο ο κόσμος με θέσεις κ ερωτήσεις κ η βραδιά έκλεισε με μια μακροσκελή απάντηση σε ΟΛΑ αυτά από τον κ. Τσίπρα. Θυμάμαι πραγματικά ελάχιστα από αυτά που ειπώθηκαν. Μάλλον επειδή τα έχω ακούσει χιλιάδες φορές από διαφορετικά στόματα, ίσως κ επειδή δεν με ενδιέφεραν πραγματικά. Πάντως αυτό “Ανοιχτή Συνέλευση” δεν το λες, καλύτερα να το βαφτίζαμε “Ανοιχτή Συνέντευξη”.

Μερικές φορές βέβαια είχες λίγο την αίσθηση ότι είσαι σαν άλλοτε στη συνέλευση του Συντάγματος και ακούς κάποιον -θεωρητικά- πολιτικά αχρωμάτιστο  συμπολίτη σου. 

Έτσι προέκυψε το πρώτο μου συμπέρασμα...(ή μπορεί να είναι κ νέο ερώτημα): 

Ή στο Σύνταγμα είχαμε πολλούς Συριζαίους ή ο Σύριζα κάνει πολύ καλό “adaptation” της κοινής λαϊκής γνώμης. 

Δεν ξέρω πιο είναι χειρότερο...

Το δεύτερο συμπέρασμα δεν το έβγαλα μόνη μου. 

Χρειάστηκα βοήθεια από ένα κοριτσάκι που είχα δίπλα μου. 

Το είχε φέρει ο παππούς του να κάτσει μπροστά κ να δει τον πρόεδρο.
Μεγάλη του σκασίλα του κοριτσιού που ήθελε να πάει να παίξει στην παιδική χαρά λίγο πιο πίσω.
Είχε βαρεθεί οικτρά κ έτσι μου έπιασε την κουβέντα.

“Μα καλά αυτός δεν βαρέθηκε τόση ώρα να μιλάει; εγώ βαρέθηκα.” μου λέει κάποια στιγμή.
“Αυτός ματάκια μου παίρνει 6.500ευρώ για να το κάνει αυτό. Δεν έχει δικαίωμα να βαρεθεί”. Της απαντάω.
Κ τότε άκουσα από το στόμα της το προφανές : “Α τον Κλέφτη!!!”
Καλά τα λέει ο σοφός λαός: “Από μικρό κ από τρελλό μαθαίνεις την αλήθεια”. Το παιδί είχε δίκιο.
Όσο καλά κ να τα λέει, όταν εκείνος παίρνει 6.500 ευρώ το μήνα για να μιλάει ενώ εγώ κ εσύ δεν έχουμε δουλειά, σύνταξη, μισθό κλπ κλπ κλπ....

Ε, πως να το κάνουμε.... είναι Κλέφτης!!
Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι ο Σύριζα θα το άλλαζε αυτό! Αλλά τέτοιες ψευδαισθήσεις δεν τρέφω!!
Δυστυχώς η μεγάλη αυτή αλήθεια που μου αποκάλυψε η μικρή Άντζελα μέσα στην αφέλειά της, δεν προηγήθηκε της σειράς μου στο μικρόφωνο κ έτσι δεν κατάφερα να μεταφέρω τα λόγια του κοριτσιού στον πρόεδρο. 

Πραγματικά θα το έκανα! Για όσους δεν με ξέρετε αυτιά δεν χαϊδεύω...

Αφού όπως λέει ο κ. Τσίπρας θέλει να ακούει τον λαό κ τα αιτήματά του, ίσως θα πρέπει να ακούσει κ αυτό.

Ποιός χαμηλόμισθος θα διαφωνούσε όσο βαμμένος κομματικά κ αν είναι; Μέσα μου βαθιά ευχόμουν να άκουσε ο υποψήφιος πρωθυπουργός μας την μικρή. Πράγμα καθόλου απίθανο αφού καθόταν αρκετά κοντά μας.

Το τρίτο κ τελευταίο συμπέρασμα που έβγαλα χθες, ήρθε με την απάντηση του κ. Τσίπρα στην ερώτηση μου. Ή μάλλον όχι μόνο με την καθ' εαυτήν  απάντηση, αλλά και με τον τρόπο που αυτή δόθηκε.

Η ερώτηση μου, ήταν εφάμιλλη του λόγου που με οδήγησε σε αυτή την “συνέντευξη-συνέλευση”: Αν δηλαδή ο Σύριζα έχει σκοπό μετεκλογικά να χρησιμοποιήσει το θεσμό της Λαϊκής Συνέλευσης και την τάση-διάθεση του λαού να συμμετάσχει ενεργά στα κοινά, και με ποιόν τρόπο.

Φαίνεται ότι ερώτηση ήταν ήσσονος προεκλογικής σημασίας και πιθανότατα ο κ.Τσίπρας θα την παρέλειπε αν δεν πεταγόμουν να του την υπενθυμίσω ακριβώς τη στιγμή που έλεγε ότι θα αναγκαστεί να παραλείψει κάποιες από τις ερωτήσεις του κόσμου.

Από την απάντηση κράτησα τις φράσεις:

"κρίση αντιπροσώπευσης,”

“ενίσχυση του θεσμού των δημοψηφισμάτων”, και

“υποβολή αιτημάτων κ προτάσεων από πολίτες μέσω συγκέντρωσης υπογραφών”.

Καλά τελικά αυτοί οι πολιτικοί τα λένε πολύ ωραία!!!

Μόνο που όλα αυτά συνοδεύονταν από μία σχεδόν αδιάφορη έκφραση που εμένα προσωπικά δεν με έπεισε.

Αναρωτιέμαι πραγματικά, κύριε πρόεδρε, γιατί ενώ όταν μιλούσατε για την θραύση που έκανε η έκφραση “Ολλαντρέου" στα ΜΜΕ ( που σιγά τα ωά στο κάτω κάτω), τα αίματα είχαν ανάψει ενώ αυτό το μικρό θεματάκι, που προφανώς ήταν έξω από όσα είχατε εκ των προτέρων προγραμματισει να πείτε το περάσατε στα γρήγορα;

Το μόνο που σας έσωσε λίγο κ.Τσίπρα ήταν το κλείσιμο κ το άνοιγμα των όσων είπατε, όπου κ αναφερθήκατε εκτενώς στο γεγονός ότι δεν έχουμε ανάγκη από σωτήρες αλλά από αλληλεγγύη.  

Εύχομαι να το εννοείται, και να φερθείτε αλληλέγγυα στον ελληνικό λαό που θα σας ψηφίσει. Σε διαφορετική περίπτωση έχετε υπ' όψιν ότι το όνομα Παπανδρέου μπορεί κάνει εξίσου εύστοχο λογοπαίγνιο κ με το δικό σας επίθετο ως: “Τσιπρανδρέου”.

Θα κλείσω με μια μικρή συμβουλή προς τον κ. Τσίπρα από μια ταπεινή ψηφοφόρο, που αρχίζει να έχει τρομακτικές αμφιβολίες για την ψήφο αλλά κ την πραγματική δύναμη της:
Αν -κ πραγματικά το εύχομαι- καταφέρετε να γίνετε πρωθυπουργός, μην ξεχάσετε ότι η Ελλάδα εκτός από οικονομική κρίση, περνάει κ μία κρίση ταυτότητος. 

Μία κρίση που αντιστοιχεί όχι μόνο στις σάπιες δομές αλλά κ σε φαινόμενα όπως η ιδιωτεία, η αδιαφορία και ο κυνισμός.

Ένα κόμμα που διέπεται από αρχές όπως η αλληλεγγύη λοιπόν και βρίσκεται σε τροχιά κυβέρνησης, οφείλει όταν πια θα μπορεί να κινεί τα νήματα, να δώσει στον κόσμο έναυσμα, διάθεση και κίνητρο για ενεργή συμμετοχή.

Πρέπει να ακούει προσεκτικά και να συμβιβάζεται όχι με τις εκ των άνω εντολές, αλλά με αυτές που έρχονται από τη βάση του.

Αλλιώς είναι ένα κόμμα που είναι καταδικασμένο να αποτύχει κ το μόνο που μάλλον μπορεί να καταφέρει είναι να επαναλάβει την ιστορία με διαφορετικούς πρωταγωνιστές και ίσως σε διαφορετικό σκηνικό.

Ο κόσμος, στρέφεται στην Αριστερά γιατί ακόμα ελπίζει ότι μπορεί να παίξει κάποιον μικρό ρόλο στο θέατρο της πολιτικής σκηνής.
Αν δεν τον κάνετε εσείς πρωταγωνιστή, θα γίνει μόνος του!  

Θα γίνουμε μόνοι μας!
Μπορείτε να τρέξετε μήπως κ προλάβετε την ιστορία ή να την συνδημιουργήσετε μαζί μας! 

Εσείς επιλέγετε!!