που ούτε μια θέση στ'
όνειρο δεν έχει το σωστό
ξερνιούνται στα
πεζοδρόμια ζεστές ελπίδες φρούδες
ενθύμια κακόγουστης
υπόνοιας πως ζήσαμε -κάποτε-
ό,τι φοβήθηκες σε άφησε
μετέωρο
ό,τι αγάπησα με άφησε
κενό
κ η ιστορία -η πόρνη
-ακόμη ψάχνει θύματα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου