στρεβλώσεις

δεν ήταν αίμα

μάτια μου

δεν ήταν φως

ήταν γιορτή

κ ήταν δικιά μας

φορεμένοι

 μαύρα σώματα

εσύ κ εγώ

δίχως ρούχα

δίχως νου

σαλτιμπάγκοι

 άχρωμοι

σε εποχή άνυδρη

εγώ κ εσύ

γυμνοί

...

έτσι

θα μας θυμούνται

οι άνθρωποι