Μηδέν Ώρα Γκρίνουιτς

Ώρα Γκρίνουιτς: 08.43

“Πρέπει να πάρω την δουλειά”

Η πρώτη μου σκέψη το πρωί, η μόνη μου σκέψη το πρωί.
Σκέψη περίπλοκη, δαιδαλώδης, χαμένη στα βάθη ενός παράξενου “εγώ”.
Βήμα-βήμα θα φτάσω στην πόρτα της αυλής.
Φυσικά και φόρεσα το τυχερό βρακί μου.
Φόρεσα κ αδιάβροχο-έτσι για αλλαγή.
Πορτοκαλί αδιάβροχο.
Να φωτίζει το πρόσωπό μου, να καλύπτει τις σκιερές αμφιβολίες του.
Ώρα Γκρίνουιτς 09.15
“Πρέπει να πάρω την δουλειά”
Η σκέψη φθίνει, γλιστράει, ξεφεύγει.
Με νύχια κ με δόντια θα την κρατήσω χάρτη μπροστά στην ερημιά μου.

Λίγα βήματα ακόμα

Φορεμένο φιλικό χαμόγελο στα χείλη 

“Γκουντμόρνινγκ!!”
Ώρα Γκρίνουιτς 10.31

Το τυχερό μου βρακί δεν φάνηκε ιδιαίτερα τυχερό.

Ανάμεσα σε στιμένα Wetex, και σαπουνάδες ημι-πλυμένων πιάτων
οι στόχοι της ζωής μου παρελαύνουν μονότονα στο μυαλό μου

Ποιά είμαι; Που πάω;

Τέσσερις ώρες σιωπηλού στοχασμού.

Ώρα Γκρίνουιτς 14.03
Μικρή η χρησιμότης του αδιάβροχου σε μια καταιγίδα που αρχίζει και τελειώνει μέσα σου.